تحفة الملوک

2. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 636 آغاز: برابر؛ انجام: و هر چند که داستان عقل بی پایانست و لکن از آنجائی که کلام زیاده بطول انجامیده است پس اولی ختم و اختتام سخن است ... ختم حرفم حمد تو ایذو الجلال ×× زانکه حمد تو بود خیر المقال. تاریخ تحریر هزار و دویست و سی و سه است و عدد آن در ضمن این بیست حرف است که در ضمن این چهار کلمه است تحفة الملوک ملوک الکلام و ایضاً ... تحفة الملوک قائد الامم و الحمدلله رب العالمین ملک برکاتا فلک حرکاتا بتائید حضرت باری و تسدید همت جناب شهریاری آنچه مقصود و منظور نظر ضیاء اثر ... بود بانجام رسید ... الی آخر. خط: نسخ جلی و خفی، بی‌کا، تا: 1233ق؛ در شمسه‌های مذهب مرصع، مراتب و مدارج عقل و جهل و مسائل کلامیه و عرفانی در جداول ضمن نقش ها مجسم و مصور شده، به نظر می‌رسد که کاتب این نسخه شخص مؤلف بوده است؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: فستقی، جلد: مقوای روکش چرم مشکی، 390ص، 32 سطر، اندازه: 20/5×30/3سم [ف: 7-214]