التحفة القوامية في فقه الامامية

14. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9019 آغاز و انجام: برابر؛ تم الربع الرابع من التحفة القوامية فی فقه الامامية نظم الفقير الى‌الله الغنی قوام الدین محمد مهدی بن محمد الحسنی عفى عنهما بدار الموحدین قزوین بقریة الحکثا ان (در نسخه بدون نقطه) من قر الشهریار و الحمدلله رب العالمین» (نام شهر و قریه در انجامه مؤلف با مداد خط خورده است.) کامل؛ خط: نسخ معرب، کا: ابوالحسن بن محمد مقیم قزوینی، تا: 22 صفر 1122ق؛ مؤلف نسخه را تصحیح کرده و علامت بلاغش به تاریخ 1125ق چندین جای نسخه دیده می‌شود با مهر چهار گوش او به نقش «مأمول العاقبة الحسنى قوام الدین»، به جز سال 1125ق از دو تاریخ دیگر هم در بلاغ‌ها یاد شده: 1119ق (13ر) و «بلغ سنه 1123ثانیا» (105ر)، شعری از علی بن احمد حسینی به خط خودش خطاب به مؤلف در مدح کتاب در رأد الضحى دوشنبه 12 ربیع الثانی 1117ق در دارالایمان اصفهان. متن این قصیده چنین است: «یا ایها المولى الذى ×× هو فی معارفه علم / لله تحفتک التى ×× من ليس يقبلها ظلم / هيهات ينكر فضلها ×× و هو السراج على علم / ابياتها بمدادها ×× تحكى الكواكب في الظلم / لم يحو طرس مثلها ×× كلا و لا رقم القلم / متى السلام عليك ما ×× غنى الحمام بذى سلم»، شعری از قوام الدین محمد به خود او با مطلع: «فاوردت زمزماً بمكة ×× لم اقتنع من حسوه بمكة»؛ تملک علی در 1294ق؛ مهر: «عبدعلی الاعلی» (چهارگوش)، کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: فرنگی نخودی آهار مهره، جلد: میشن تریاکی با ترنج و سرترنج، 221گ، 12 سطر (8/5×14)، اندازه: 13/8×20/3سم [ف: 29/2-632]