التحفة الغروية في شرح اللمعة الدمشقية

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 39 خوئی آغاز: الحمد لله رب العالمين ... كتاب الطهارة الكتاب مصدر ثالث لكتب ... و قد عرفه شيخنا الشهيد على ما نقل عنه فى بعض فوائده بانه اسم لما يجمع المسائل المتحده بالجنس المختلفة بالنوع و فرق بينه و بين المقصد و الفصل ... و جعل الباب مرادفا للمقصد ... و جعل الفصل و المطلب بمعنى واحد و هى المايز بين المسائل المتحدة فى الصنف المختلفه فى الشخص؛ انجام: وجوب البذل فى كل واحد منها لصاحبه فتامل ... و نسئله ان يعصمنا من الخطا.. و يرزقنا اتمام هذا الشرح المستطاب. و كان ذلك فی یوم الاربعاء غرة شهر رمضان المبارك فی السنه التاسعه من العشر الثالث من المائه الثالثه من الالف الثانی ... و هو اليوم الذى وقع فيه الابتداء بالصلوة ... و قد اخبرنی بعضی اخوانى العلماء بعدان كتب بعض هذا الكتاب ان مولانا ... و الحمد لله اولا و آخرا و قد تشرف قلم الخاطى ابراهيم بن المرحوم ملا مهدى ... و اخراجه الى البياض ... و كان الفراغ ... فى اليوم الثامن و عشرين من شعبان المبارك فی سنه 1233. جلد اول، كتاب الطهاره؛ کا: ابراهیم پسر ملا مهدی، تا: 1233ق؛ از روی نسخه اصل، مؤلف در پایان این جلد پس از ذکر تاریخ فراغت از تألیف، دو رؤیا درباره این کتاب از دو تن از علما که این کتاب را پاکنویس می‌کرده‌اند و حضرت مولی علی (ع) را به خواب دیده اند نقل کرده (مؤلف شبیه این رؤیا را در ذیل همه مجلدات و بنوشته ذریعه در پایان کتاب المیراث نیز آورده)؛ جلد: تیماج قرمز، 602ص، 27 سطر، اندازه: 15×26سم [ف: 7-36]