تحفة العشاق

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5978 آغاز: برابر؛ انجام: عاشقان را چون همی بخشد صفا ×× دادم او را تحفة العشاق نام ... هر که خواند تحفه العشاق را ×× بنده را یاد آورد بین الانام ... ای خلیلی نظم این درد لال ×× چون رسید اینجا به فضل ذو الجلال ... گر سخن آید ز تاریخ کلام ×× غره جمادی بود او را تمام / هم ز هجرت هشتصد و هشتاد بود ×× کاختتامش را ز حق امداد بود خط: نستعلیق، کا: عبدالله محمدی، تا: 25 محرم 1350ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 21گ، 23 سطر (7×14)، قطع: جیبی، اندازه: 11×17سم [ف: 16-172]