نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی اصل نسخه (دستخط مؤلف)
/m/68465
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1371

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) ✓
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
9 محرم 1304ق (1304 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
82 برگ • 13 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
14×27سم
کاغذ و جلد:
سفید • تیماج قهوه‌ای

آغاز نسخه

« نية المؤمن خير من عمله و لكل امرى ما نوى صدق رسوله الكريم. بسمله و حمد اما بعد میگوید خادم السجادة الا حمدى العمرى الفقير محمد بن عبدالله اندخوی ... خطبه كتاب تحفة الرحمانيه کردم ... بوحدانیت آن شاه گویم حمد بیحد را قدیم لم يزل حی توانا خالق یکتا »

انجام نسخه

« خادم بیچاره را در هر نفس لیل و نهار اتباع جزء كل مطلب ز تور رحمان من ×× شکر و سپاس مر ذات اقدس باری تعالی را که بیک مشت خاک تیره ظلمت سرشت خورشید ایمان ظاهر گردانید و صلوات ... امین »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ در ده جزء با اضافات
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 7 • صفحه 421 • ردیف 1
متن فنخا:
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1371 آغاز: نية المؤمن خير من عمله و لكل امرى ما نوى صدق رسوله الكريم. بسمله و حمد اما بعد میگوید خادم السجادة الا حمدى العمرى الفقير محمد بن عبدالله اندخوی ... خطبه كتاب تحفة الرحمانيه کردم ... بوحدانیت آن شاه گویم حمد بیحد را قدیم لم يزل حی توانا خالق یکتا؛ انجام: خادم بیچاره را در هر نفس لیل و نهار اتباع جزء كل مطلب ز تور رحمان من ×× شکر و سپاس مر ذات اقدس باری تعالی را که بیک مشت خاک تیره ظلمت سرشت خورشید ایمان ظاهر گردانید و صلوات ... امین. خط: نستعلیق هندی، کاتب = مؤلف، تا: 9 محرم 1304ق؛ در ده جزء با اضافات؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج قهوه‌ای، 82گ، 13 سطر (10×16)، اندازه: 14×27سم [سنا: ف: 2-237]