شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/67370
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- محمد مؤمن بن محراب بن علی شریف
- تاریخ کتابت:
- دوشنبه 17 جمادی الثانی 987ق (987 هـ.ق)
- محل کتابت:
- اصفهان
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 3 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 38 برگ • 19 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 16×25سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج قهوه‌ای با ترنج
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« فضلای فصیح زبان و فصحای بلیغ بیان افضل کلمات و افصح لغات حمد و ثنای متکلمی را دانند که رتبه فصاحت و درجه بلاغت عرب را به مرتبه اعلی علیین رسانید »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« پهلو کردن احتراز کردن پسری نوی دید انزال کرد ... چون بنای انتخاب این کتاب اتمام یافت ×× شد رقم تاریخ اتمامش باتمام الکتاب. »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 7 • صفحه 296 • ردیف 3
متن فنخا:
3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14037/2
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد مؤمن بن محراب بن علی شریف، تا: دوشنبه 17 جمادی الثانی 987ق، جا: اصفهان؛ جلد: تیماج قهوه‌ای با ترنج، 38گ (327پ-364پ)، 19 سطر، اندازه: 16×25سم [ف: 38-58]