التحصیل

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 812 ط آغاز و انجام: برابر خط: نسخ تحریری، کا: علاء الدین بن شیخ کمال الدین بن شیخ کمال، تا: قرن 11؛ کاتب خود را چنین توصیف می‌کند: «نبیره حضرت غوث العالم مخدوم شیخ بهاء والد ذکریا اسدی القریشی سلسله سهروردی (کذا)»، اجازه‌ای از شیخ بهائی به خط خود او مورخ 1021 به یکی از شاگردان که این نسخه را بر او خوانده است و تصریحی به نام شاگرد نشده است، صورت اجازه: «بسم الله الرحمن الرحیم بلغ السيد الاجل التقى الفاضل الزكي وفقه الله لارتقاء ارفع مدارج الكمال برهة من هذا الكتاب سماعا لدى و فيه اجزت له ان يروى جميعها عنى لكل من هو اهل لها حرره اقل الانام محمد المشتهر ببهاءالدين العاملی عامله الله بلطفه الخفى سنه 1021»، طلسمی منسوب به حضرت علی برای توفیق خواندن کتاب به قلم محمدرضا قمی مورخ 1104، مصحح، محشی به نقل از شرح حكمة الاشراق، اساس الاقتباس، نقد الاصول و غیره؛ تملکی با مهر «و افوض امرى الى الله عبده عبدالله»؛ کاغذ: اصفهانی آهار مهره، جلد: تیماج زرشکی، 297گ، 19 سطر، اندازه: 14×24/5سم [ف: 24/2-32]