تحبیر التیسیر

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 27 خط: نسخ خوب، بی‌کا، تا: قرن 9؛ در آخر نسخه اجازه به خط نگارنده کتاب برای علاء الدین علی بن اسماعیل بن علی آزرمی به تاریخ 12 جمادی الثانی 831 هست و گویا اجازه گیرنده همان نویسنده، و تاریخ نوشتن نیز در همین حدود می‌باشد. این اجازه را کسی که گویا خود اجازه گیرنده باشد نوشته، و در آن کتاب‌هایی را که بر استاد خوانده و کسانی که کتاب را بلند قرائت می‌کرده‌اند، معرفی نموده سپس اجازه دهنده یعنی شمس الدین ابوالخیر جزری چهار صفحه و نیم به خط خود نوشته و مطالب فوق را امضا نموده. همشاگردان اجازه گیرنده که نامشان در اجازه یاد شده عبارتند از: 1-جلال الدین محمود بن نجم الدین محمد بن عبیدالله قائنی، 2-نورالدین عبدالجلیل فرزند همان ملا جلال الدین، 3-احمد بن المولا ابی بکر بن ملا علی هروی، 4-ابوالصلاح شمس الدین محمد بن ملا حاجی علی بن شیخ زنگی هروی، 5-لطف الله الشهیر به شهنامه خوان، 6-جلال الدین یوسف بن حاجی رمضان بن خضر هروی، 7-برهان الدین ابوالمعال احمد بن محمد بن عبدالکریم، 8-ضیاء الدین نورالله بن المولى المرحوم ناصر الدین المنصوری الخوارزمی. در باره برخی از کتب گوید: آن را گاهی فلان و گاهی فلانی خواند. کتاب‌هایی در این اجازه نام برده شده است عبارت است از: 1-شاطبیه: شاطبی، 2-درة: از اجازه دهنده، 3-النشر: از دهنده، 4-التحبیر: همین کتاب از مجیز، 5-اربعین محمدیه: ؟، 6-رساله معینیه: از مجیز، 7-الحصن الحصین: از اجازه دهنده، 8-طيبة النشر: اجازه دهنده، 9- ریاض الصالحین: ؟، 10-الصحیح: بخاری. در قسمت خط اجازه دهنده نامی از شخصی جز اجازه گیرنده علاء الدین علی بن اسماعیل بن علی آزامی موجود نیست. تاریخ نوشتن 13 جمادی الثانی 831 و محل آن مدرسه فیروز شاهیه بظاهر هرات می‌باشد و تاریخ خط اجازه دهنده 16 جمادی الثانی 831 است یعنی سه روز پس از نوشتن اجازه به نظر او رسیده. و این تاریخ دو سال قبل از وفات نگارنده است. خط اجازه دهنده به طور کامل موجود است، لیکن از خط اجازه گیرنده یک صفحه که سر آغاز اجازه بوده افتاده است. اجازه از برگ 136 این مجلد شروع شده. اصل کتاب در برگ 132 ختم می‌گردد و میان این چند برگ رساله‌ای در تجوید به فارسی به خط همین نویسنده نوشته شده؛ مصحح؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 132گ، 17 سطر (7×11)، اندازه: 12×18/5سم [ف: 1 - 26]