تجوید منظوم

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 426/5 کر آغاز: بسمله، حمدة لمن بالوحی أحمد أرسلا ×× علی كافة الانسان و الرب العلا / و بعد فخذ تجوید ام الکتاب مع×× و ارویأة فی العشر صحت عن الملا؛ انجام: و تاریخ نظمی فی حرف خیارهم ×× بیومین با من فان فلی العلم اجملا قصیده‌ای لامیه در 24 بیت است که به نام سلطان ابراهیم بن محمد: «لسلطان ابراهیم بن محمد ×× من ابنا قرمان خان أوضحهم صلا»، در طی دو روز و تاریخ نظم آن نیز بر اساس ماده تاریخ «خیارهم» در سال 856ق و تاریخ «نظمی فی حروف خیارهم ×× بیومین با من فاق فلی العلم اجملا» سروده شده است. از این اثر بر اساس منابع و فهرست‌های موجود (در دسترس) در کتابخانه‌های ایران و خارج از کشور، گویا نسخه ای دیگر گزارش نشده است. در ضمن علی رغم تفحص فراوان در کتاب «معجم الأنساب و الأسرات الحاکمة فی التاریخ الاسلامی» تألیف خاورشناس زامباور، نیز دانسته نشد که سلطان ابراهیم بن محمد (زنده در سال 856ق) پادشاه کدام منطقه و متعلق به چه سلسله ای بوده است؛ خط: نسخ ترکی، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: فرنگی نخودی ضخیم، 2گ (82پ-83پ)، 15 سطر، اندازه: 9×17/5سم [ف: 95-40/2]