التجويد

36. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 888 آغاز: اعلم ان القراء اتفقوا على التلفظ بالتعوذ قبل التسمية و قال امیرالمؤمنین الاستعاذه هی ما قد امرالله به عباده عند قرائتهم القرآن فقال؛ انجام: برب الناس ملک الناس اله الناس ... عن يميل الناس فی موضع الجر و لايميل فی الرفع والنصب والباقون لايميلون. نسخه‌ای است بدون خطبه و خاتمه که در آن از لزوم استعاذه و بسمله در آغاز و قرائت سوره حمد و موارد وصل و وقف این سوره، ادغام، هاء کنایه، ذکر مد و قصر، همزه، ادغام و اظهار، فتحه، حکم راء مفتوحه، وقف، نسبت قرائت اهل کوفه و بصره و شام به قاریان خود و محل نزول سور قرآنی و عدد آیات و اختلاف آنها، پس از آن پنج برگ نانویس دارد و سپس که قسمت اعظم این کتاب را تشکیل می‌دهد در فرش سوره ها و آیات آن است از سوره بقره تا ناس؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 97گ، 14 سطر (7/5×14)، اندازه: 13/5×19/5سم [ف: 3-1203]