تجلی نور

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1726 آغاز: بنام ایزد فکرت تیزرو ×× رساندی سخن را به انجام تو. گوناگون ستایش خدای گیتی را که فیض است که بآبیاری قدرت سبزه را دمیدن و نهال را سرکشیدن و میوده را رسیدن و لب را زمزمه آفریدن آموخت؛ انجام: سهو خطایم را که لازمه بشریت است خورده گیری نکنند و از دامن عاطفت بپوشند زیاده از آن روی قلم سرنگون، تمت بالخير. نسخه اصل: کتابخانه ندوة العلماء، لکهنو، هند، شماره 12 (ردیف 39). حصه دوم از کتاب؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 20 ربیع الثانی 1351ق؛ 196ص، 17 سطر [عکسی ف: 5-164]