تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1029 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: ناصر بن محمد نجفی، تا: 1065ق، جا: مدرسه دارالعلم اصفهان؛ مصحح، نویسنده پس از انجام کتاب و ذکر تاریخ نوشتن به اشتباهی دچار شده و نوشته است: «این کتاب «کنز جامع الفوائد» نام دارد» و اشتباه نویسنده سبب گمراهی دیگری که آن را مطالعه نموده شده و او در کنار صفحه آخر نسخه، کتاب را نگارش علم بن سیف بن منصور معرفی کرده و تاریخ نگارش را «سنة سبع و ثلاثين و تسعمائه» معین نموده است. البته این حاشیه برای نامی که نویسنده به این کتاب داده صحیح است، ولی «جامع الفوائد» یا «کنز جامع الفوائد» نام مختصر این کتاب می‌باشد نه خود آن و نسخه این کتابخانه اصل کتاب «تاویل الآیات الظاهره» می‌باشد. در صفحه اول، معرفی این کتاب و مختصر آن را کسی از مقدمه بحار نقل کرده و همان شخص در صفحه آخر نسخه آن را مختصر تاویل الآیات معرفی کرده، در کنار صفحه اول نیز نوشته است: «این نسخه مختصر است نه اصل کتاب»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ روپوش پارچه، 241گ، 25 سطر (17×6/5)، اندازه: 11×29/2سم [ف: 1-23]