تاریخ عترت

« بسمله. صنوف حمد بی حد و فنون شکر بیعد در نعت حضرت معبودیست که بیرنگ هستی بر لوح وجود کشیده بنده تصویرویست؛ و ضروب مدحت بی مر و شعوب منت بی کیفر وسیله قربت مقصودی که جبین هر موجود در محل سجود بر عتبه تقدیر وی ... و بعد سبب تحریر سطری چند که مرقوم میگردد و موجب تسطیر حرفی دو که مزبور میشود تقریر کرده تحریر میپذیرد که هر شغلی بسببی منوطست و هر عملی بموجبی مربوط در شهور رجب مورخ هشتصد و سه هجری. »