تاریخ سیاقی

27. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 238-فیروز خط: شکسته نستعلیق، کا: میرزا عبدالله طبری منشی، تا: 1258ق؛ افتادگی: انجام؛ این نسخه در اواخر (مجمل 66 در تاریخ 1043) به پایان رسیده است و پیداست کاتب دنباله سخن را نا تمام گذارده است و نیز این که نام محمد ابراهیم بن اسماعیل که در آخر تمام صفحات آن نسخه هست در نسخه حاضر در هیچ جا دیده نمی‌شود. یکی از امتیازات مهم نسخه جای سخن که در نسخه 5698 نیز هست (و در دیگر نسخه‌ها این کتابخانه نیست) فهرست اسامی علماء و شعرا و خوش نویسان معاصر هر یک از پادشاهان است در ذیل شماره 5698 در فهرست 17 (ص 154) آورد و اسامی علماء و اهل هنر یاد شده در بقیه کتاب را به ترتیب صفحات و با مقایسه میان هر دو نسخه در اینجا می‌آورد. کاتب نسخه چند برگ سفید است و بر چند صفحه اشعار مختلف و چند صورت محاسبه و در آخر یادداشت طبری درباره محمد زمان لشکر نویس آمده و نیز بر یکی از این برگهای سفید این یادداشت دیده می‌شود «تاریخ خلاصة التواریخ پادشاهان عجم را این بنده که میرزا حسن علی مستوفی می‌باشم به آقا میرزا بزرگ خان بخشیده ام. به تاریخ دهم محرم 1301». بر پشت نخستین برگ، نسبت کیومرث به آدم و به نوح به نقل از تاریخ گزیده و سپس شعر وصاف «نخستین خدیوی که کشور گشود ...» گویا به قلم عبدالله دیده می‌شود؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج زرد، 146ص، مختلف السطر، اندازه: 17×28سم [ف: 21-26]