تاریخ ذوالقرنین

10. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 722 آغاز: برابر جلد1؛ انجام: گفتار در خاتمه کار شاهنشاه صاحبقران و رحلت آنحضرت در دارالسلطنه اصفهان ... روز پنج‌شنبه نوزدهم شهر جمادى الثانى سنه یکهزار و دویست و پنجاه مطابق با سال نکبت مأل یونت ئیل سه ساعت بغروب مانده در عمارت قزل اوطاق هفت دست سعادت آباد واقعه در خارج شهر اصفهان از جامه خواب استراحت برخاست و پس از صرف غذای شوربا و ادای فریضه بدرگاه ایزد بیهمتا تا بجهت اطمینان خلق بسرا پرده همایون خرامید قامت قیامت علامت را بجامه خلافت بیاراست در هنگامیکه ایستاده بند قبا را می‌بست ضعفی بر مزاج همایونش مستولی گشته بی اختیار بر زمین نشست آغا بهرام قراباغی را که یکی از خواجه سرایان محرم بود طلب کرد و از فرط ضعف و بیحالی باو تکیه فرمود و نفسی چند گسیخته کشیده و طایر روح پر فتوحش بر شاخسار درخت طوبی آشیان نمود ... تاریخ تولدی که در صدر کتاب ذکر شده فرمایشی است و اعتباری ندارد مدت سلطنتش سی و هفت سال و نیم شمسی و عمر مبارک آن حضرت هفتاد سال بود ... این بنده مدحت گزار بعد از وفات بجهات بی شمار قدرت همراهی با اردو را نیافتم ... بدارالسلطنه اصفهان شتافتم و هفت ماهه وقایع هذه السنه یونت ئیل را در آن دیار شرح دادم و این روزنامچه با شرح و بسط را در روزگار بیادگار نهادم تحریراً فی التاريخ يوم الاثنين پانزدهم شهر رجب المرجب سنه خمسین و ماتان بعد الالف. تمت تمام شد. خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ با امضای سیدعلی مستوفی، محمدرضا الحسینی، حسین بن هدایت الله؛ یادداشتی بدین شرح: «این کتاب از اول تا بآخر خوانده شد ابتدا ز عراق شد بروجرد و توسرکان تا مراجعت سلطنت آباد فرمودند در شب بیست و هفتم شهر صفر المظفر سنه 1310 لوی ئیل در حضور مبارک حضرت اقدس شهریاری فاطمه سلطان کتابخوان باتمام رساند»، مجدول، مذهب، کمندکشی، یک سرلوح؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: مقوای روکش چرم لاکی رنگ با ترنج، 440ص، 25 سطر، اندازه: 27/2×33سم [ف: 5-347]