پندنامه انوشیروان

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 710/15-ف آغاز: دیباچه: شکر و سپاس آفریدگار هر دو جهان را به اضعاف ریگ بیابان و قطره‌های باران ... گفته آمد این کتاب ره توفیق خداوند اندر شرف مردمان و لفظ حکیمان و کتاب بزرگان و وصیت دانایان ... آغاز: سپاس از خداوند چرخ بلند ×× که در دل نگنجد ازو چون و چند / جهان آفرین کردگار سپهر ×× فروزنده پیکر ماه و مهر نسخه اصل: موزه بریتانیا 5321 .Or. نام مؤلف به استناد فهرستواره منزوی 492/10 تعیین شد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 801ق، جا: ابرقوه؛ 20 سطر [فیلمها ف: 1-526]