بیاض

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10882 آغاز: الصداع هرگاه در مقدم سر و طرف پیشانی بوده باشد از زیادتی خون است. علاج آن است که دفع خون نمایند به حجامت؛ انجام: بر راه رفتن باشد به شرطی که سایر اعضا را سوای از پا تا زانو نشوید بیاض اشعار و طلسمات و ادعیه و نسخه‌های پزشکی است که بدون ترتیب خاصی کتابت شده‌اند. برگ‌های 43ر-44ر منتخباتی از «برء الساعه» محمد بن زکریای رازی به فارسی، برگ‌های 44ر-53ر بخش‌هایی از بخیه دوم و سوم کتاب خرقه مرتضی قلی خان شاملو. با این شعر در وصف آن: طبی که لباس جان بیمارانست ×× آن خرقه مرتضی قلی سلطان است. آغاز: «صف فرزجه. کندر گلنار جاذ شیر مرمی زاج سفید، از هر یکی کوفته با آب برگ». انجام: «جهت اعاده شهوت بی عدیل است. نخود سیاه قوی تر از سفید است». اشعار به فارسی و ترکی و از این شعراست: شاه عباس، صایبا، عرفی، نسیمی، خلیل بیگ شروانی، قصاب، فایض، شاهدا، ظهوری، نواب مستطاب علیقلی خان سلمه الله، نظیری، ترجیع بند میرزا قلی میلی، میرزا کافی، عادلی، افسری ملامیر حسین واعظ، حافظ، شاه نعمت الله؛ خط: نستعلیق و تحریری، کا: حسین خان لایق، تا: قرن 13؛ سطور معمولی و چلیپا، مجدول، یادداشت‌های تولد در 1292 و 1294 و 1330ق و تاریخ وفات در 1293ق و تاریخ سفر گیلان در 1293ق؛ مهر: «عبده محمد تقی» (بیضوی)؛ جلد: تیماج مشکی یک‌لا، بیاض، 56گ، مختلف السطر، اندازه: 9×19سم [ف: 20-458]