بهارستان

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3012 آغاز: لناسخ النسخة. ز آب زر هر چند استیفا کنی ×× حق وصفش کی تو استقصا کنی / زنگ قاین را نموده بر طرف ×× منبع فیض است و کانی از شرف . للشیخ عبدالحسین دام مجده: این تذکره مجموعه فضل و هنر است ×× گنجی است که پر ز در و لعل و گهر است/ ابنای وطن سزد بدو فخر کنند ×× اما صدف حیف موجز و مختصر است. رب يسر و لاتعسر. تذکره شعرای قائنات درخشنده تر دری که از صدف بلاغت سفته ... گردد سپاس حکیمی است ... که خرد و عقل را در ممالک وجود بسلطنت و جهانداری برگماشته؛ انجام: قامتش خم بمثل چون پر کار آمد (لقد صار هذا آخرما اورد و افاد جناب المستطاب المؤلف ... و زلل از خویش دلریش مدفوع نکرده ... والسلام). خط: نسخ، کا: موسی بن کربلایی میرزا عبدالجواد چهکندولی، تا: 24 جمادی الاول 1331ق؛ نسخه دومی است که او نوشته است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه ای ضربی مقوایی، 51گ، 20 سطر (8/5×14/5)، اندازه: 13/5×22سم [ف: 10-1949]