بهارستان

20. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 14334 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: رضوان بن عبدالله، تا: 1004ق؛ مذیل است به ترجیع بندهایی ناقص از شاعران متعدد بدین شرح: منسوب به حافظ (نامش چند مورد آمده است) با این مطلع: «ای داده بباد دوستداری»، شیخ سعدی: «ای سرو بلند قامت دوست»، امیر قاسم: «الا ای عشق عالم سوز بی غم»، «ای ذروه لامکان مکانت»، «ای زمینت آسمان عالم بالا شد»، «ما مریدان کوی خماریم»، «ماییم کشیده داغ شاهی»، مولانا جلال الدین رومی: «محرمی کن که راه بگذارم ×× پرده از روی کار بردارم»، شیخ فضل الله: «داریم نشان بی نشانی ×× دانیم زبان بی زبانی»، اوحدی: «در خرابات عاشقان کوییست»، «تا بکنون پرده نشین بود یار»، «در میکده با حریف قلاش»، ابدال: «این کیست که در میان جانست». آغاز ترجیع بندها: «ای داده بباد دوستداری ×× اینست وفا و عهد و یاری»، انجام موجود: «بگشا ز دلم انا الحق عشق ×× تا کشته شوم بدار منصور»؛ 108گ مربوط به بهارستان + 73 گ مربوط به ترجیع بندها؛ واقف: سید محمد باقر مولوی عربشاهی سبزواری، محرم 1405؛ کاغذ: نباتی، جلد: مقوایی با عطف و گوشه میشن، 181گ، 11 سطر، اندازه: 12/6×18سم [ف: 17-38]