بقیه نقیه

1. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 883/1 آغاز: برابر؛ انجام: آن یار کز وصل از او کم امید بود ×× آمد ز سفر که خانه جاوید بود / از گرمی خور پوست روشن شده بود ×× شک نیست که سلخ مه ز خورشید بود ؟ با مقدمه مفصل منثور که در متن نگاشته شده است؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: عبدالله کاتب اصفهانی، تا: 862ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوای ابره میشن تیماج مشکی متن و یک حاشیه کتیبه‌ای ضربی طلاپوش گل برجسته، قطع: نیم ورقی، اندازه: 21×31سم [ف: 4-1025]