بغرانامه

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4925/8 آغاز: مزعفر خوران مطبخ فصاحت و کیپاداران سفره بلاغت ... اشارت چنین کرده اند ... بغرا چو این حدیث پریشان از او شنید ×× دیوانه شد به خویش و گریبان همی درید؛ انجام: بدان که مراد از بغرا خمیر وجود آدمیست ... و اگر صد باب حکمت پیش نادان ×× بخوانی آیدش بازیچه در گوش و الحمدلله رب العالمین. خط: نستعلیق، کا: احمد ابراهیم حسن خواجه شیرازی، تا: ربیع الاول 842ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قهوه‌ای روشن، 26گ (99ر-125ر)، 11 سطر، اندازه: 14/8×22/7سم [ف: 8-123]