بصائر یمینی

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12251 آغاز: سپاس و ستایش مر خدای را عز و جل که از جمله آفریدگان آدمیان را برگزید و بمزید عنایت خود مخصوص گردانید و ظاهر او را بحالت هر چه زیباتر بیاراست و باطن او را صحیفه اسرار خود؛ انجام: که به تعریض و کنایت او را ماه شب چهارده خواند ... در حساب جمل طه چهارده باشد ای ما قرآن را بر تو نفرستادیم تا تو رنج. نسخه حاضر از سوره حمد تا اول سوره طه را شامل است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ جلد: تیماج، خرمایی، ترنج، مجدول، لچکی، لولادار، 266گ، 25سطر، اندازه: 25×35/5سم [ف: 35-246]