بزم خاقان

3. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2731 آغاز: برابر خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: 1250ق؛ دارای یک سرلوح خیلی زیبا، میان سطرهای دو صفحه نخستین طلا اندازی شده و حواشی این دو نقاشی و تذهیب گردیده، مجدول به طلاست، باب دوم ناتمام مانده ولی نویسنده‌ای، دزد، یک بیت به عنوان این که تتمه اشعار پیش است در آخر نوشته و پس از آن تمام شدن تذکره را به سال 1222، به نحوی که تصور شود نویسنده اصل نسخه نوشته، نگاشته ولی گذشته از اینکه مسلماً این خط، از غیر از نویسنده نسخه است تاریخ تألیف کتاب چنان که در دیباجه تصریح شده به سال 1250 یا 1245 می‌باشد و چنانکه گذشت تولد مؤلف به سال 1228 بوده، این دزدی را ثابت می‌کند و از اینکه از اول باب دوم صفحات جدول کشی نشده و عنوان باب و اسم پادشاه و تخلص وی را که در اوایل کتاب با طلا می‌نوشت، دیگر ننوشته، معلوم می‌شود که در همان سال 1250 که فتحعلیشاه زندگانی را بدرود گفته این نسخه را می‌نوشته‌اند و چون مؤلف در همان وقت به طهران آمده نسخه این تذکره ناتمام را همراه آورده و دیگر موفق به اتمام آن نگردیده، پشت نسخه به نام انیس العشاق و تذکرة السلاطین از رشید وطواط به سال 1285 داخل کتابخانه اعتضاد السلطنه شده و به همین نام براین کتابخانه وقف گردیده است؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، 39ص، 15 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 17×25/5سم [ف: 2-479]