بدرالمعرفة

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 11306/3 آغاز: ستایش مخصوص ذات حضرت یکتای بی همتاست و درود نامعدود بر روان احمد محمود که فاتحه عالم امکان و خاتمه دیوان پیغمبران؛ انجام: و آن وجود همه کمالات آن بالفعل است نه بالقوه پس ثابت شد نفی معانی، تمت. خط: نستعلیق، کا: مهدی بن داوود تنکابنی، تا: 1294ق؛ جلد: تیماج سیاه پاره، 5ص (19-23) [ف: 33/2-73]