بحر المعارف

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13945 آغاز: بود عرفان مقصدش از ایجاد خلق ×× نی وجود فوق و تحت و غرب و شرق / تیزبینی کز یقین مهجور ماند ×× از تجلای جلالش دور ماند؛ انجام: در خراباتم حبیبی آمده ×× که مصفی کرده درد میکده / الهی روی من گردان سفید ×× چون سیه بختان مسازم نا امید خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج سرخ ضربی ترنج با سر مجدول گرهی لولادار، 188گ، 13سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 37-537]