بحر الاسرار

تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 869ض آغاز: مشعل خورشید کز نورش جهان پر زیور است ×× چند باشی گرم در مهرش که طشت آذرست / داغها دارد فلک در سینه از مهر رخش ×× پنهان داغ باشد آن که گویی اخترست؛ انجام: در جواب بحر ابرار آمد این ابیات من ×× از نسیمی بشنوی ابیات در و گوهرست / همچو آب خضر جان می‌بخشد این ابیات من ×× مرده دل گر منکر اید زنده دل را باور است خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قرم یک لا، 2گ (67-68)، قطع: نیم خشتی، اندازه: 12×21/5سم [نشریه: 13-264]