بحار الانوار الجامعة لدرر الاخبار الائمة الاطهار (ترجمه)

11. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 6549 آغاز: سپاس گزین و ثنای محمدت آیین منعمی را که حمد وی ثمر علو منزلت است و ستایش اکین خالقی را که شکر وی موجب مزید نعمت؛ انجام: که تفسیر خواهد کرد چیزی را که ناقوس گوید، الحمدلله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا. جلد اول، ترجمه تحت اللفظی نیکویی است که آیه‌ها به عربی در آن آمده، به نام شاهزاده محمد بلند اختر، و از نوشته کاتب این نسخه برمی‌آید که جلد دوم و ششم و سیزدهم این ترجمه نیز انجام شده است و گویا جز ترجمه شیخ عباس خوانساری است که شماره 5446 ذکرش گذشت؛ خط: نستعلیق زیبا، کا: عبدالعلی بن میرزا محمد حسین نائینی اصفهانی، تا: 3 رجب 1297ق، جا: تبریز؛ مجدول به زر و مشکی، سطرها چلیپا و راسته؛ تملک: محمد علی به تاریخ 25 شعبان 1316؛ وقف‌نامه کتاب به تاریخ غره شوال 1343 با مهر؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 147گ، مختلف السطر، اندازه: 21×34/5سم [ف: 17-135]