بثورات

19. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 1517/2 آغاز: بسمله. الحمد لله ... اما بعد فهذه كلمات منسوبة الى ... ابقراط الحكيم فى علامات الموت ... قد جمعها واحد من تلامذته، وجد هذا الكتاب فى قبر ابقراط، من تفسير يحيى بن بطريق قال بلغنا انه لما حضرت الوفات ابقراط امر ان يجعل هذه المكتومة فى هذا الكتاب فى درج عاج و يوضع بعد فى قبره ... فلما احب قيصر ان ينظر الى قبره فنظر اليه فاذا هو بقبر ذبل فامر بتجديده و بنائه ... و امرهم ان وجدوا جسده فوجدوا جسده كاملا فى تابوت و رمزت الكلمات مكتوبة فى درج عاج موضوعة فى تابوت فيه جسد ابقراط فاتوا بها قيصر فنظر فيها و دفعها الى منسيود روس ... و فسره يحيى بن بطريق و هى خمس و عشرون كلمة الاولى اذا كان فى وجه المريض ورم؛ انجام: الكلمة الخامسة و العشرون اذا كانت تحت الرقبة بثرة ... فى بدو مرضه شهوة الحلواء شديدة. خط: نسخ، کا: محمد هاشم بن محمد علی کاشانی، تا: 6 جمادی الاول 1276ق، جا: فرضه لنگرود؛ 188 قفح - 190 قص، با نسخه اصل مقابله شده، پس از این کلمات قصار است، با ترجمه فارسی، با جای یک جدول نجومی؛ 24 سطر (10/5×16) [ف: 5-327]