نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
✓
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- محمد بن محمد علی تبریزی
- تاریخ کتابت:
- شعبان 1309ق (1309 هـ.ق)
- محل کتابت:
- تبریز
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 3 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 90 برگ • 10 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 14×20/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج مشکی
آغاز نسخه
« بسمله. عمر ابن حافظ روایت می‌کند که در بلاد هند زنی بود که در ... او در بین الظرفاء بالفیه خانیم مشهور شده »
انجام نسخه
« موجب جوانی است، منظور از نگارش تحریر این نسخه بدیعه از ترکی عثمانیه و ترجمه به فارسی این است.. تا از برای ملاحظه و مطالعه کنندگان به سهولت میسر گردد
ترجمه از متن ترکی است در بیان انحاء جماع از زبان زنی بدکاره در هند که «الفیه» نامیده می‌شد »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
کمندکشی به زر مشکی، در برگ‌های آخر نسخه داستانها دستوراتی درباره آداب مباشرت درج شده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 5 • صفحه 595 • ردیف 3
متن فنخا:
3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9949
آغاز: بسمله. عمر ابن حافظ روایت می‌کند که در بلاد هند زنی بود که در ... او در بین الظرفاء بالفیه خانیم مشهور شده؛ انجام: موجب جوانی است، منظور از نگارش تحریر این نسخه بدیعه از ترکی عثمانیه و ترجمه به فارسی این است.. تا از برای ملاحظه و مطالعه کنندگان به سهولت میسر گردد
ترجمه از متن ترکی است در بیان انحاء جماع از زبان زنی بدکاره در هند که «الفیه» نامیده می‌شد؛ خط: نستعلیق، کا: محمد بن محمد علی تبریزی، تا: شعبان 1309ق، جا: تبریز؛ مجدول، کمندکشی به زر و مشکی، در برگ‌های آخر نسخه داستانها و دستوراتی درباره آداب مباشرت درج شده؛ جلد: تیماج مشکی، 90گ، 10 سطر، اندازه: 14×20/5سم [ف: 31-146]