باه نامه

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 540/7 آغاز: که هر مؤنثی که گرد روی و پیوسته ابرو؛ انجام: دارد امید مغفرت گرچه نامه او سیه شد از عصیان بیشتر سربندها نانویس مانده است و جا به جا سربند فصل بی‌شماره دیده می‌شود و گمان می‌رود گزیده‌هایی از کتاب‌های دیگر باشد، چنانکه در پایان بخشی از حفظ الصحه (هف) یوسفی آمده است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 1128ق؛ 24گ (58ر-81پ) [ف: 1-33]