ایضاح الاشتباه فی اسماء الرواة

54. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 36423 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد کاظم بن محمد شریف مدرس خادم، تا: غره رجب 1121ق؛ مصحح، ابتدای نسخه ابیات آن را 1500 بیت نوشته‌اند، به همراه حدیثی از پیامبر به روایت ابن مسعود و دعایی جهت برکت کیسه، پس از پایان ایضاح در دو صفحه منظومه ای در علم بلاغت نوشته شده که به نظر می‌رسد ناقص است و فقط اندکی از اول آن ذکر شده است (37پ-38ر)، در آغاز می‌گوید از آن جا که قرآن معجزه پیامبر است برای تصدیق اعجاز رسول باید بر مفاهیم آن اطلاع پیدا کرد و دقایقش را دانست. به همین منظور برای آموزش علم بدیع و معانی و بیان این منظومه را سروده است. این نسخه فقط اندکی از ابتدای مقدمات علم معانی را دارد، آغاز: «حمد بی چون را که می‌باشد از او ×× سر فراز انسان به نطق و گفتگو/ چون به حیوانات دیگر از سخن ×× کرد ممتاز آدمی را بر علن»، انجام موجود: «وجه تحسین کلامت ای منیع ×× می‌شود معروف در علم بدیع / وجه تحسین کلام آمد دوتا ×× یک به معنی راجع و یک لفظ را»؛ اهدایی: رهبری، مهر 1386؛ کاغذ: کشمیری نخودی آهار مهره، جلد: تیماج قهوه‌ای مجدول، عطف گالینگور، 37گ (1پ-37ر)، 16 سطر، اندازه: 12/5×18/5سم [اهدائی رهبر: 8-67] و [مؤید: 2-172]