انیس الاسفار و جلیس الابرار

2. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 171/4-5877 خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: 1120ق؛ در پایان نسخه پس از این تاریخ گزیده‌هایی است از «من لایحضره الفقیه و شرح الهیاکل و جفر و کمال الدین و تمام النعمة و کشف الغمة» به نقل از خط نیای خود او و بشارة المصطفی لشیعة المرتضی به خط عبدالله بن صدر شیرازی در 1115 که این یکی را برای او نوشته است و از مشارق الانوار برسی و العقائد الفخریة که در پایان آن شیخ بهائی به کسی با عنوان «الولد الاعز الامجد» در 14 جمادی الاول 1021 اجازه قرائت داده است، همچنین رباعیات فارسی ابوسعید ابوالخیر و دیگران و چند بندی عرفانی، در الذریعه (2: 452) از نسخه شیخ عباس قمی از همین کتاب یاد شده و عبارت آغاز کتاب که در نسخه ما افتاده است هم آمده است، این نسخه را شیخ جمال الدین ابو محمد اسحاق پسر علم الهدی محمد کاشانی (رمضان 1082- روز پنج‌شنبه 23 جمادی الثانی 1147) به دستور مؤلف در 1120 نویسانده و خود وی دارنده آن بوده و خط وی در آغاز آن بوده است، آن را ابو علی عبدالله بن صدرالدین محمد بن شرف الدین ابو علی میرزا محمد ابراهیم بن صدرالدین محمد شیرازی با نسخه نوشته مؤلف به دستور همین شیخ اسحاق مقابله نموده و به خط خود بر این مقابله گواهی داده و از مؤلف به عنوان استاد عارف یاد کرده است، مؤلف نسخه‌ای از الشواهد الربوبية صدرای شیرازی را از روی خط خود صدرا در 1150 نوشته و در آن آمده که صدرای شیرازی نیای او است (الذریعه 4: 243)، در دو جا خط ابوالقاسم بن محمد زمان تفرشی است مورخ ساعت پنج شب آدینه 15 جمادی الاول 1335 و 1336، با تملک همو به نام ابوالقاسم سحاب تفرشی در 1347 و محمد علی حسینی اصفهانی؛ مهر: «محمد باقر»؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تازه، 172گ، 19 سطر، قطع: ربعی [آستانه قم: -80]