الانوار فی معدن الاسرار

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4496 آغاز: بسمله. و به الاستعانة فى التتميم. الحمد الله الذى نور مشكوة الاعيان بنور مصباح ذاته و صير انعكاس نوره بحلی ظهور کمال صفاته و آیاته ... اما بعد چون بر ارباب سیرت و اصحاب بصیرت مبین و مبرهن است که علو جمال وحدت نه در مرتبه ایست که خفافیش دياجير ظلمت سرای حدوث بنظر كليل و فکر عليل ادراک سبحات انوار آن توانند نمود لاجرم هر معنی که عقل درو وصف آن تصور نماید و هر صورتی که در خیال آید کرمی السهام فى جنح الظلام خواهد بود؛ انجام: چون اوقات مساعدت ننمود و موانع بیشمار بود اختتام کلام لازم نمود و الحمد الله اولا و آخرا (تمت الرسالة بعون الله و حسن توفیقه) خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ با سرلوح زر و لاجورد، مجدول؛ کاغذ: سپاهانی آهار مهره، جلد: تیماج ترکی ضربی ترنجی درون سرخ، 104گ، 11 سطر (5×10)، اندازه: 9×16سم [ف: 13-3446]