انوار الفصاحة و اسرار البلاغة (البراعة) فی شرح نهج البلاغة

7. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13989 آغاز: الحمدلله ما احمد حمده و ما اکرم محه مدحه و ما اعدل عدله و ما اسما اسمه و ما اعلا حکمه و ما اکمل امره ... و من کلام له علیه السلام روی عنه انه قال عند دفن سیدة النساء فاطمة علیهماالسلام؛ انجام: فدمدم علیهم بذنبهم فسواها لعموم رضائهم لها فمذکور فی التفاسیر و کتب القصص ... قد تمت المجد الثالث من کتاب انوار الفصاحة و اسرار البراعة ... نظام الدین علی بن الحسن بن نظام الدین الجیلانی المریدانی عفى الله عنهم. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: چهارشنبه 23 شوال 1233ق (پایان جلد نخست)؛ نسخه‌ای است نفیس و کامل، مصحح؛ در آغاز نسخه وقفنامه‌ای از محمدعلی بن محمدقاسم طبری به سال 1337ق آمده که ثواب آن را به روح والدین غازی الدین حیدر خان بهادر اهدا نموده است؛ واقف: محمدعلی بن محمدقاسم طبری، 1337؛ کاغذ: شرقی؛ نوع جلد: تیماج قرمز مجدول، 537گ، 22 سطر (15×33)، اندازه: 22/5×32سم [ف: 35-448]