انوار سهیلی

« امیر عالیمقام چنانست که ذیل غماز بر کلمات ناسنجیده و عبارات ناپسندیده این کمینه نوشته و از روی ذره پروری و فقیر نوازی. شعر: با آنکه سراسر همه عیب افتادست ×× یعنی رضا ملحوظ سازند ... نظم: درد که در این سینه نهان داشتم ×× یک به یک از دل به زبان داشتم / گر بد و گر نیک فکندم به پیش ×× پوش به دامن به نکویی خویش / چون که بدین پایه رساندم کلام ×× به که کنم ختم سخن والسلام. تمت بعون الله و حسن توفیقه و ختمت بفضله و احسانه. »