انشاء

تهران؛ دانشکده الهیات؛ شماره نسخه: 287/1 آغاز: بسمله. حمدی که اقلام منشیان دیوان فصاحت و شکری که السنه مترسلان خطه بلاغت از ادای انشای؛ انجام: مذکور حقی به جهت مذکورات الا نسبتی که حادث شود. تحریراً بتاریخ کذا. تم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 30گ (2پ-31ر)، 15-17 سطر (7×13)، اندازه: 19×11سم [ف: 274]