شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/45963
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
✓
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1066ق (1066 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 137 برگ • 12 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 11×18سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • مقوا
آغاز نسخه
« مواجب الطاعات الموجب لسعادة النجاة و اکتساب معالی الدرجات التی لا یمکن الا بالبقاء فی دارالکسب حین الحیوة فتارتاً عرفتنا بمواعید الآیات »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« قلت لابی عبدالله علیه السلام علمنی دعاءً فقال ان افضل الدعا ما جری علی لسانک وروى سعد بن عبدالله فی کتاب الدعا یا سناده عن زرارة قال قلت لابی عبدالله علیه السلام علمنی دعاء قال افضل الدعاء ماجری علی لسانک هذا آخر ما اردنا ایراده »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
خطبه را ندارد. در فهرست ناشناس
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
نام مؤلف به قرینه انجام ذکر شد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 4 • صفحه 886 • ردیف 2
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3900
آغاز: مواجب الطاعات الموجب لسعادة النجاة و اکتساب معالی الدرجات التی لا یمکن الا بالبقاء فی دارالکسب حین الحیوة فتارتاً عرفتنا بمواعید الآیات؛ انجام: برابر
خطبه را ندارد. در فهرست ناشناس، نام مؤلف به قرینه انجام ذکر شد؛ خط: نسخ، بیکا، تا: 1066ق؛ مجدول؛ جلد: مقوا، 137گ، 12 سطر، اندازه: 11×18سم [ف مخ: 5-2134]