امامت

13. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1990/2 آغاز: بسمله، حمدله، بدان که رساله اصول دین نوشتم در مبحث امامت قدری که عاقل را کافی بود دلیل نوشتم خواستم دلیل مرا زیاد نمایم این رساله را نوشتم و مکمل آن رسالم [رساله‌ام] نمودم. آغاز صدر: امامت بدان که شیعه قایلند به آن که هیچ زمانی خالی از حجت خدا از پیغمبر یا امامی نیست؛ انجام: که در ارتداد حق است نزد ایشان پس ملاحظه و تأمل نمای. انجام صدر: و این رساله گنجایش طول ندارد و قدری ککه ذکر شد کافیست عاقل را. رساله‌ای است استدلالی در فضائل امیر مؤمنان علیه السلام و اثبات امامت ان حضرت و فرزندانش و از سوی دیگر ذکر معایب و مثالب برخی از اصحاب. این رساله مکمل رساله شش برگ قبل است که آن هم در امامت و مجهول المؤلف می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: الوان نخودی و فستقی آهار مهره، جلد: اسقاطی، اندازه: 15/5×20/5سم [ف: 5-372]