امامت

6. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 900-5/190 آغاز: صلوات الله علیهم اجمعین گردد اما حدیث اول که عبارت از ستفرق امتی علی ثلاثة وسبعین فرقة است فاضل دوانی اعتراض نموده که اگر مراد از فرقه ناجیه آنست که مخلد در نار نباشد؛ انجام: طاعات ایشان نبوده خسر الدنیا و الآخرة نگاشته جبهه عقیده فاسده ایشان است حصنا الله و ایاکم ... من نبی عرفان و اهل بیته الطاهرین السالکین مسالک العلم و العرفان و چون در تحریر این رساله و تقریر این مقاله ... صورت اختتام پذیرفت در سنه 1010 تاریخ تألیف: 1010ق، محل تألیف: اردبیل، رساله‌ای است در اثبات حقانیت شیعه و این‌که فرقه ناجیه شیعه است و امامت ائمه اطهار(ع) و رد و مطاعن خلفای ثلاث با استفاده از احادیث. به اقوال علمای اهل سنت همچون دوانی و روزبهان شیرازی نظر دارد. دارای فصول و فایده‌ها و لطیفه‌ها و حکایت‌ها و قاعده‌ها که یکی از قاعده‌ها شامل «مناهج» متعدده است، ارشاد و اکمال از عناوین کتاب است و مؤلف از اشعار فارسی در‌لایه‌لای مطالب بهره می‌برد. تذکر: انجام نسخه با امامت قاضی زاده کرهرودی ش 4634 مجلس منطبق است؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن مهر علی مقیم، تا: پنج‌شنبه رجب 1064ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ جلد: گالینگور قهوه‌ای، عطف نقره ای، 124گ، 17-18 سطر، اندازه: 13/5×17/5سم [ف: 1-494]