الهی نامه

2. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 270/6 آغاز: من كلامه غفر الله له و لوالديه. نگه دار فرصت کی عالم دمی است ×× دمی پیش دانا به از عالمی است / بنام آنک ملکش بی زوال است ×× به وصفش عقل صاحب نطق لال است؛ انجام: که جز از فضل تو روئی ندارد ×× گر از طاعت سر موئی ندارد. تمت المقالات الملقبه بالهی نامه من مبدعات الشيخ العارف الكاشف المرشد زبده ارباب الطریقت قدوه اصحاب الحقیقه فرید الملة و الحق و الدین محمد العطار النیشابوری رحمه الله علیه حامدا و مصلیا. خط: نسخ تحریری، بی‌کا، تا: 731ق؛ پشت صفحه اول نوشته شده: «مطابق ثبت کتابچه کتابخانه مبارکه است 1282»، در ذیل صفحه آخر آمده: «پوشیده نماند که این کتاب سیصد و یازده ورق است هر ورقی 108 بیت که مجموع 33500 بیت می‌باشد ... یک جمله محذوف و محو گردیده است پنج هزار و بیست و پنج دینار می‌شود کاغذ و جلد و جدول تذهیب هیچ یک در حساب نیامده است»، و همچنین رقم دیگر «ابن حسین خان این کتاب را فقیر حقیر حاجی قطب الدین به نواب سیادت پناه خداوندی ام قربت نمودم که در کتابخانه ایشان بیادگاری باشد بشرط آنکه بکسی نبخشند که بنده به آن راضی نیستم و بهل نمی‌کنم.»، مجدول، دارای چهار کتیبه، مذهب؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار، حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیر السلطنه مورخ به تاریخ 1322؛ کاغذ: بخارایی، جلد: مقوای روکش چرم مشکی ساده وسط ترنج و دو سرترنج و یک حاشیه منگنه‌ای طلایی، قطع: رحلی، اندازه: 24×35/5سم [ف: 4-802]