الهی نامه

127. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9197/1 آغاز: برابر2؛ انجام: ناگاه برسیدم به سر چشمه زندگانی بخوردم که نه من ماندم و نه ابوالحسن خرقانی تجلی الله ناگاه آید لیکن بر دل آگاه آید. تا بر تن و مال بلرزی ×× حقا که به چیزی نیرزی. انجامه: «مناجات عبدالله انصاری علیه رحمة الله الباری تمام گردید علی ید الآثم الجانی علی اصغر بن مرشد علی غفر الله لهما بحق محمد و آله الطاهرین». خط: نستعلیق، کا: علی اصغر بن مرشد علی، تا: پنج‌شنبه 21 ربیع الثانی 1244ق؛ مجدول، در صفحه 5 ر کسی که حوادث روزگار در ماه ذیحجه 1279 ق او را به شهر تبریز کشانده بود دعا کرده است که اللهم اخرجنی من هذه البلدة الظالم اهلها (نام او سیاه شده است)، وی مالک نسخه نیز بوده، پشت طبله اول جلد چند حرز برای چشم زخم، برگ 7ر جدول غالب و مغلوب و کیفیت آن، برگ 80 ر جدول صورت اعداد مربع تمام قرآن، برگ 80پ خواص سوره لیل و کیفیت ختم آن و سوره فاتحة الکتاب و معادل عددی برخی از حرزها و دعاها. پشت طبله دوم جلد طریقه ختم سوره یاس و یک رباعی ترکی، رکابه‌دار؛ مهر: «توکلی علی الله» (مدور)، کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ اهدایی: جعفر سلطان القرایی، آذر 1348ش؛ کاغذ: فرنگی شکری آهار مهره، جلد: تیماج مشکی مجدول گرهی یک‌لا، 5گ (1ر-5ر)، 21 سطر (8/7×14/6)، اندازه: 13/4×20/3سم [ف: 29/2-859]