الالفین الفارق بین الصدق و المین

59. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1687 آغاز: برابر؛ انجام: کب، قوله للذین احسنوا الحسنى الايه کل امام داع ... فلا شیء من الامام بغیر معصوم پایان این نسخه، پایان دلیل 1022 است و اضافه‌ای ندارد؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در پایان جزء نخستین (پایان دومین سد) کاتب در غلطی عجیب افتاده است. عبارت چنین است: «هذا آخر الکلام فی الجزء الاول من کتاب الالفین ... فرغ من تسویده حسن بن یوسف ابن مطهر الحلی فی العشرین من ربیع الاول سنة احد و ثلثون و ثمان ماه». ظاهراً تاریخ نسخه‌ای که کاتب، این نسخه را از روی آن می‌نوشته 831 بوده و با افتادن یک یا دو سطر از این نسخه عبارت بدین صورت در آمده است؛ کاغذ: اصفهانی ضخیم شکری آهار مهره، جلد: تیماج منگنه قرمز روشن، 360ص، 16 سطر، قطع: خشتی، اندازه: 15×21سم [ف: 5-8]