الالفین الفارق بین الصدق و المین

23. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 102/2 آغاز: برابر خط: ثلث جلی، کا: خواجه فراست، تا: 1060ق؛ از روی نسخه نوه مؤلف یحیی بن محمد بن حسن بن مطهر نوشته شده در سال 757 که آن هم از روی نسخه پسر مؤلف فخرالدین نوشته شده، سال 754 و آن هم از روی نسخه مؤلف، در آخر کتاب کاتب این عبارت را آورده است: «معلوم مؤمنان بوده باشد که کتاب الفین غلط بسیار داشت در اصفهان خدمت فضلاء تنقیح کتاب مذکور دادیم چنانچه نسخه حاجی اسمعیل جوزدانی را سه مرتبه صحت دادیم با نسخه قاضی ابوالحسن و نسخه شیخ یونس جزایری و نسخه منشی الممالک و نسخه میر محمود استر آبادی و ظاهراً هزار و چند بیت افتاده بود در کتاب حاجی اسماعیل نوشتیم و ظاهراً غلط تصحیف خوانی سه هزار غلط بوده باشد که ساخته شد در آن کتاب و بعد از دو سال ظاهراً که تنقیح آن دادیم بعد از آن این نسخه را جهت خود نویسانیدیم و حساب کرده بودیم و غلط‌ها را درآنجا ساختیم و آخر این نسخه را از روی آن کتاب پاکیزه نوشته شد و چون خوانده بودم که در تعصب دینی از سنگ سخت‌تر می‌باید بود بنابراین چون این کتاب در دین بود بعد از فراق هفت هشت ده سال که تفحص نسخه‌ها نمودم و صحت دادم این نسخه را نوساندیم مؤمنان از این نسخه غافل مشوید»، مصحح، مقابله شده در 18 جمادی 1060؛ مهر: «اللهم صل علی النبی الهاشمی» (بیضی)؛ تملک: محمد مهدی بن رضی الدین با مهر «یضیء بالله نقسی عبده محمد مهدی 1118» (مربع)؛ واقف: رمضانیه، 1230؛ جلد: تیماج تاجدول مذهب، 545ص (1-545)، 19 سطر، اندازه: 17×30سم [ف: -؛ 60]