الالفية فی فقه الصلاة اليومية

174. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10853 آغاز: برابر؛ آغاز ترجمه: «سپاس و ستایش مر خداوندی را که پروردگار عالمیان است و رحمت خدای بر بهترین فرستاده شدگان از جانب خدای تعالی که آن محمد است صل الله علیه و آله و ذریه او که پاکانند از نقائص و رذائل خلقیه و نفسیه»؛ انجام: برابر؛ انجام ترجمه: «و اگر اطلاق کرده شود قضا بر نماز طواف یا بر نماز جنازه پس مجاز است و همچنین است نذر مطلق. یعنی فعلش موصوف به اداء قضا نمی‌شود و اگر اطلاق کرده شود قضا بر او مجاز خواهد بود» با ترجمه زیر سطور به فارسی؛ خط: نسخ معرب ترجمه نستعلیق، بی‌کا، تا: 1113ق؛ محشی به فارسی؛ مهر: «لا اله الا الله الملک الحق المبین عبده علی ولی 1194» (بیضی)، «افوض امری الی الله عبده محمد اسمعیل 1124» (مستطیل)، «افوض امری الی الله عبده محمد تقی (تاریخ ناخوانا)» (بیضی)، «عبده غلامعلی 1286» (بیضی)، «عبده الراجی اسدالله الموسوی 1197» (بیضی)، «عبده محمد حسین الموسوی 1212» (بیضی)؛ تملک: آخوند ملا محمدحسین اشتهاردی در رمضان 1316ق نوشته یحیی؛ جلد: تیماج قهوه‌ای یک‌لا ضربی دو رو، بیرون با ترنج و سرترنج و لچکی و جدول، 75گ، 5 سطر (6/5×11/5)، اندازه: 15×24سم [ف: 20-419]