الزام النواصب بامامة علی بن ابی طالب

1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 3624 خط: نسخ، بی‌کا، تا: غره شعبان 959ق؛ روی برگ اول این نسخه، مؤلف را شیخ مفلح بن حسن الصیمری دانسته‌اند، مصحح، در حاشیه صفحه ما قبل آخر اشعاری است به عربی که قطب الدین محمد بن عزالدین حسنی حسینی موسوی نوشته با مهر «صراط علی حق» (هشت گوش) و مهر «محمد نبی الله علی ولی الله» (بیضی)؛ تملک: ظهیر الدین شاه محمود ابوالمکارم حسن حسینی فرزند مظفر الدین علی نقیب مشهور به شیخ الاسلام، و تملکی به تاریخ غره ربیع الاول 1265 با مهر «ابراهیم بن عبدالله الموسوی» (مربع)؛ مهر: «ابوالمکارم بن مظفر الدین علی انجو» (دائری)، «ابوالمکارم الحسینی الحسنی الانجو»، «یا الله المحمود فی کل فعاله عبده ابوالمکارم الحسنی الحسینی الانجو»، «هو العلی الاعلی» (مربع)، «شفیع یحیی فی الاخرة محمد و العترة الطاهرة» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 145گ، 7 سطر، اندازه: 13×18سم [ف: 10-23]