شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/42037
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1149ق (1149 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته
- تعداد برگ و سطر:
- 43 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 10/5×19/5سم
- کاغذ و جلد:
- اصفهانی • تیماج قهوهای
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« حمد و سپاس صانعی را سزد که آب حیات ابدی و سرمایه نجات سرمدی در طی طومار شریعت غرا و عمل به مقتضای ملت بیضاء اوست و درود نامحدود هادی و مرشدی را لایق که سعادت دارین و نجات نشأتین در تاسی و اقتدا به سنت سنیه و طریقه او و اهل بیت طیبین و طاهرین اوست ... و بعد باعث این سطور آن است که چون اطلاع بر حقایق موجودات و بر مذاهب و ملل مخلوقات ... »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و تقصیر را به عدم قابلیت و استعداد خود نسبت می دهد نه به احدی و الحاح و لجاج او به درگاه احدیت است در قضای حوایج. اللهم اقض حوائجنا من عندك و لاتحوجنا الی احد من خلقك. »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
وقف از گفتار حافظ الدین بخاری رحمة الله تعالی. حافظا این نظم را بشنو کنون ×× تا ترا در وقف باشد رهنمون / طا چو وقف مطلق آمد مر ترا ×× مگذری زان هر کجا یابی ورا / میم وقف لازم است مگذر ازو ×× گر گذشتی خوف کفر است اندرو / صاد را وقف مرخص خوانده اند ×× ایستند آنجا کمان ور مانده <!-- page: 460 --> اند / جيم جايز بگذری زانهم رواست ×× بلکه آنجا ایستادن به فزاست / زا مجو زله مستی در خور است ×× بلکه بگذشتن ازو اولیتر است / قاف را وقف بعضی فرا کردهاند ×× بگذری بهتر از آنجا گفته اند / لام الف هست این علامت مر گذر ×× ایستادن خود خطا باشد حذر»، برخی استخراجات جفری به چلیپا (ص12-13)، طریقه ختم سورههای فتح و یس و غیره (ص15-17)، اسامی استادان سبعه خط: ابن مقله، ابن بواب، یاقوت المستعصمی ارغون کابلی پیر یحیی صوفی، مبارکشاه زرین قلم، مولانا عبدالله طبیب یزدی صیرفی و نیز دو بیت شعر به عربی درباره خط آمده (ص75-)، برخی دعوات و اذکار و ختمها از کتب معروف نقل شده و در ذیل یکی از این نوشته چنین آمدهاند: «فقیر حقیر ابوالحسن بن عبدالله خلخالی مولداً والاردبیلی منشأ نیر توسل مزبور نمود حاجتی که قصد کرده بود بفعل آمد ...» (ص86-87)، و سپس چنین نوشته: «نقل من خط ملا ابوالحسن المذکور مدظله»، روی ص 88 این یاد داشت دیده میشود: «تاریخ مبدأ سفر عتبات عالیات روز سهشنبه 27 شهر محرم سنه 1086 و تاریخ داخل شدن در بندر سورت 17 ذیقعده من السنة المذكورة هلال شهر محرم الحرام سنه 1087 در بروج دیده شد و در (در نسخه. 81) شهر محرم الحرام قدوم بکجرات که احمد آباد است-واقع شد اساس منازل از کجرات تا دههای که شاه جهان آباد است. آلاربج، یا نه، میثانه، سپید پور، بالنپور، وانتپواره، پانتیواره، بدکام، مدره، جانور، کندب و وندارا، کانکارا، کاتلو، بی پال، بی تن، مرته، پالری، بکری، کنیج، سامر، اورجب نر، تالاور، منهور پود، برنگر، برو، رواری، باتاوی، سرای الله وردی خان، ورود بشاه جهان آباد 22 شهر فر سنه 1087 واقع شد و ... از مبدء سفر تا اواسط شهر رجب من السنة المذكورة در خدمت آخوند ملا ابوالحسن سلمه الله تعالی رفیق بودیم»، چند دعا از صحیفه سجادیه (ص89-95)، دعای صباح با مقدمهای به فارسی در شرح خواص و آداب آن (ص96-102)
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 4 • صفحه 459 • ردیف 2
متن فنخا:
2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18/3 خوئی
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته، بیکا، تا: 1149ق؛ در سراسر دفتر یادداشتهای پراکنده فراوان است: بخشی از اصول فقه و درایه الحدیث که برخی از آنها دارای نشان «م ت ق» یا «شرح م ت ق» است، در یکی از آنها از شیخ احمد و کتابهای او یاد شده (ص1-2)، تعویذات دعاهای مروی (ص5-6)، گویا بخشی است از یک رساله در تجوید و قرائت (ص7-11) و در یکی از این فقرات (روی ص 9) این قطعه مثنوی درباره تجوید نقل شده: «در بیان رموز وقف از گفتار حافظ الدین بخاری رحمة الله تعالی. حافظا این نظم را بشنو کنون ×× تا ترا در وقف باشد رهنمون / طا چو وقف مطلق آمد مر ترا ×× مگذری زان هر کجا یابی ورا / میم وقف لازم است مگذر ازو ×× گر گذشتی خوف کفر است اندرو / صاد را وقف مرخص خوانده اند ×× ایستند آنجا کمان ور مانده اند / جيم جايز بگذری زانهم رواست ×× بلکه آنجا ایستادن به فزاست / زا مجو زله مستی در خور است ×× بلکه بگذشتن ازو اولیتر است / قاف را وقف بعضی فرا کردهاند ×× بگذری بهتر از آنجا گفته اند / لام الف هست این علامت مر گذر ×× ایستادن خود خطا باشد حذر»، برخی استخراجات جفری به چلیپا (ص12-13)، طریقه ختم سورههای فتح و یس و غیره (ص15-17)، اسامی استادان سبعه خط: ابن مقله، ابن بواب، یاقوت المستعصمی ارغون کابلی پیر یحیی صوفی، مبارکشاه زرین قلم، مولانا عبدالله طبیب یزدی صیرفی و نیز دو بیت شعر به عربی درباره خط آمده (ص75-)، برخی دعوات و اذکار و ختمها از کتب معروف نقل شده و در ذیل یکی از این نوشته چنین آمدهاند: «فقیر حقیر ابوالحسن بن عبدالله خلخالی مولداً والاردبیلی منشأ نیر توسل مزبور نمود حاجتی که قصد کرده بود بفعل آمد ...» (ص86-87)، و سپس چنین نوشته: «نقل من خط ملا ابوالحسن المذکور مدظله»، روی ص 88 این یاد داشت دیده میشود: «تاریخ مبدأ سفر عتبات عالیات روز سهشنبه 27 شهر محرم سنه 1086 و تاریخ داخل شدن در بندر سورت 17 ذیقعده من السنة المذكورة هلال شهر محرم الحرام سنه 1087 در بروج دیده شد و در (در نسخه. 81) شهر محرم الحرام قدوم بکجرات که احمد آباد است-واقع شد اساس منازل از کجرات تا دههای که شاه جهان آباد است. آلاربج، یا نه، میثانه، سپید پور، بالنپور، وانتپواره، پانتیواره، بدکام، مدره، جانور، کندب و وندارا، کانکارا، کاتلو، بی پال، بی تن، مرته، پالری، بکری، کنیج، سامر، اورجب نر، تالاور، منهور پود، برنگر، برو، رواری، باتاوی، سرای الله وردی خان، ورود بشاه جهان آباد 22 شهر فر سنه 1087 واقع شد و ... از مبدء سفر تا اواسط شهر رجب من السنة المذكورة در خدمت آخوند ملا ابوالحسن سلمه الله تعالی رفیق بودیم»، چند دعا از صحیفه سجادیه (ص89-95)، دعای صباح با مقدمهای به فارسی در شرح خواص و آداب آن (ص96-102)؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قهوهای، 43ص (103-145)، ابعاد متن: 22×30/9، قطع: رقعی، اندازه: 10/5×19/5سم [ف: 7-16]