اطوار القلوب (منظوم)

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 901/3 آغاز: پس از بسمله. بنام حق کنم آغاز گفتار ×× که او باشد جهان بان جهاندار / به حمد او زبانم ذاکر آمد ×× ز احساسش دل و جان شاکر آمد؛ انجام: فقیر و عاجز و حیران و مسکین ×× به جز فقر و نیازم نیست تمکین / به حق ذات بی چونت الهی ×× عفو کن ذنب و تقصیرم کما هی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج مشکی و مقوایی، 26ص (143-168)، ابعاد متن: 7×11، اندازه: 14×20سم [سنا: ف: 2-88]