اطعمة المرضى

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 5041 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: 680ق؛ در هامش صفحه آخر به فارسی فصیحی نسخه جوارش جالینوس مسطور است که به لحاظ این که علی الظاهر در اواخر قرن هفتم کتابت شده عیناً آن را در اینجا نقل می‌نمائیم: «جوارش جالینوس شربتی دو مثقال بناشتا سنبل قرنفل قاقله سلیخه دارچینی خولنجان زنجبیل زعفران پلپل دار فلفل قسط بحری سعد عود بلسان حب الآس اسارون قصب الذریره از هر یک یک جزء مصطکی پنج جزء و سکر چند وزن همه داروها انگبین مصفی چند اندک داروها و سکر پس از آنک کوفته شذه باشد با وی بسر شند این جوارش همه اندامها را قوت دهذ و بوی دهانرا خوش کنذ و کونه روی را صافی کنذ و باذ ناسور و دیوانکی ودرد سر که از سردی بوذ زائل کنذ و خداوند نقرس را و خداوند قوبا را و خداوند بهق را سوذ دارذ و کسی ره که ریشها پلیذ دارذ و کسی که در کرده ریک دارذ سوذ دارذ و سیاهی موی را نگاه دارذ بیست و یک روز این جوارش را هر روز دو مثقال ناشتا بکار داشتن خود را از بیماری نگاه داشتن است» [ف: 19-19]