الاضحویة (ترجمه)

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 189/3 آغاز: سپاس و ثنا بر آفریدگار جهان و بخشنده عقل و جان و درود بر پیغامبران وی خصوصاً بر زبده ایشان محمد علیه الصلوة و السلم دوستی از دوستان حقیقت بکرات از من التماس کرده بود که رساله اضحویه از سخنان شیخ الرئیس حجة الحق ابوعلی بن عبدالله بن احمد سینا رحمة الله و اعلی درجة بزبان پارسی ایراد کنم و اگر چه روزگار آن نداشتم از بس هوسات محال که دامن گرفته بود اما اشارت وی رد نمی‌توانستم کردن بموجب درخواست شروع افتاد ایزد تعالی توفیق اتمام دهاد و بمنه وجوده؛ انجام: فصل هفتم در پدید کردن احوال مردم پس از مرگ و روشن گردانیدن آفرینش دومین که آنرا آخرت خوانند بدانکه همه لذتها نه حسیست بلکه لذتی هست که نه حسی است و هیچ نزدیکی بلذت حسی ندارد و بدان قیاس نتوان کرد و نیز همه رنج‌ها حسی است و لذت با خود نفس دریافت چیزی موافق است یا حالتی است که مردم رباینده موافق را بدریافتن موافق حاصل آید ... که گفته اند که نفس چون از بدن جدا شود در جسمی لطیف بود از بدن و این سخن باطل است و هیچ وجه ندارد مگر که گویند که رمزی است چنانکه دیگر رمزها که از حکما منقولست و الله اعلم. تمام شد ترجمه رساله اضحویه بحمدالله به حسن توفیقه. خط: نستعلیق کوفی، کا: طیب، تا: 1055-1056ق؛ کاغذ: ترکی نخودی رنگ، جلد: مقوای روکش چرم لاکی، اندرون کاغذ زیتونی رنگ، قطع: وزیری، اندازه: 24/5×36سم [ف: 7-161]