اصول الفقه

145. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14480 آغاز: فايدة الواجب ينقسم تارة باعتبار المكلف الى العيني و الكفايى و تارة باعتبار المكلف به الى التعيينى و التخييرى و تارة باعتبار الوقت الى المضيق و الموقت؛ انجام: و مجرد بناء العقلاء لايصح جعله دليلا على اعتباره كما اشرنا اليه مرارا فلا اعتبار به و عليه فالاصل راجح على الظن اصلح الله امورنا بالخير. مباحث مفصلی است در اصول فقه با رد و استدلال‌های فراوان. نسخه حاضر اوامر و نواهی، اجتماع امر و نهی، مقدمات انسداد، اقتضای نهی فساد عبادت را، حجیت ظن، اجماع، سنت، تسامح در ادله سنن، ادله عقلیه، اجتهاد و تقلید را شامل است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ جلد: تیماج، مشکی، مجدول، 130گ، 35 سطر، اندازه: 17×21/5سم [ف: 38-633]